W tym tygodniu rynek miedzi sprawiał wrażenie, że ani nie rósł, ani nie spadał zgodnie z oczekiwaniami. Główny kontrakt na miedź na Szanghajskiej Giełdzie Futures został w piątek zamknięty po cenie 105 150 juanów za tonę, przy braku znaczących zmian w ciągu tygodnia. Wzrosła jedynie o 0,1%, podczas gdy cena miedzi na Londyńskiej Giełdzie Metali wyniosła 13 745 dolarów za tonę, co oznacza wzrost jedynie o 0,2% w ciągu tygodnia. Chociaż cena jest nadal wysoka, siła wybicia-zwyżkowa znacznie osłabła.
Problem nie leży w samej miedzi, ale w zmianach oczekiwań makro. Dane-o zatrudnieniu poza rolnictwem w Stanach Zjednoczonych w maju znacznie przekroczyły oczekiwania rynku, więc rynek natychmiast- ponownie ocenił możliwości podjęcia działań przez Rezerwę Federalną. Wcześniej wiele osób nadal liczyło na obniżkę stóp procentowych, obecnie istnieje jednak możliwość kolejnej podwyżki stóp procentowych w tym roku. Jeśli dolar amerykański wzrośnie, będzie to miało wpływ na towary mierzone w dolarach amerykańskich, a miedź nie jest wyjątkiem. W pierwszej połowie tygodnia rósł, by w drugiej połowie tygodnia zacząć spadać. Taka tendencja jest bardzo powszechna.
Kolejną siłą zakłócającą jest region Bliskiego Wschodu. Stosunki USA-Iranu ulegają ostatnio wahaniom i czasami wykazują oznaki pojednania, ale istnieje również możliwość wybuchu wojny. Stan psychiczny rynku stale się zmienia, a ceny miedzi będą się wahać w górę i w dół ze względu na premię geopolityczną.
Jednak z fundamentalnego punktu widzenia miedź nie jest taka zła. Najsilniejszym poparciem jest to, że problem ograniczonych dostaw kopalń nie został złagodzony. Opłata manipulacyjna za koncentrat miedzi w dalszym ciągu spada, a główna cena transakcyjna na rynku kasowym spadła już poniżej -110 dolarów za tonę. Taka sytuacja jest już bardzo poważna. Opłata manipulacyjna została już tak odwrócona, że oznacza to brak surowców kopalnianych, a sytuacja hut też nie jest dobra. Wzrosła presja strat, wzrosła także możliwość ograniczenia produkcji i utrzymania ruchu. Zmniejszenie podaży rafinowanej miedzi jest faktem, a nie tylko subiektywną spekulacją ludzi.
Kolejnym pomijanym ryzykiem jest spadek apetytu inwestorów na ryzyko. W tym tygodniu obawy dotyczące bańki związanej ze sztuczną inteligencją miały wpływ na akcje spółek technologicznych w USA, a prognozy wyników producentów chipów nie były zadowalające, co zwiększyło ostrożność na rynku. Chociaż miedź ma długoterminowe-logikę korzyści w postaci elektryfikacji, transformacji energetycznej i budowy centrów danych, z-perspektywy krótkoterminowej miedź nadal należy do aktywów ryzykownych. Gdy ogólne otoczenie jest konserwatywne, fundusze są mniej skłonne do gonienia za wysokimi cenami.
Obecny rynek miedzi nie jest skomplikowany: dno jest wspierane przez presję ograniczonej podaży kopalń i przetrawiania zapasów, natomiast szczyty są tłumione przez wpływ aprecjacji dolara amerykańskiego, oczekiwań dotyczących stóp procentowych i osłabionego sezonowego popytu. Każda ze stron ma ku temu powody, zatem cena oscyluje w górę i w dół na stosunkowo wysokim poziomie. Prawdopodobnie wystąpią ostre wahania, ale jest mało prawdopodobne, aby wystąpił jednostronny trend. Ryzyko wzrostu rynku miedzi związane z pogonią za wysokimi cenami jest bardzo wysokie i nie ma gwarancji, że nastąpi gwałtowny spadek.
